لطفا" عين خود خواننده بخوانيد :

بي عشق عمر آدم بي اعتقاد ميره

                                                  با عشق عمر آدم هر دم به فاك ميره

هردم به .....

گفتيم تفالي بزنيم به خواجه شيراز، لسان الغيب ،حافظ .... كه آقا جان تكليف ما چه ميشود و چه  كار كنيم آخر؟ ...عقلمان يه چيزي ميگويد دلمان چيز ديگري ... به كجا رجوع كنيم و كدام جواب كار ما را ميدهند ؟

چنان گذاشت در كاسه مان كه گمان ميرود تا آخر عمر نياز به هيچ فال ديگري نداشته باشيم !!!

فرمودند :

ديدم به خواب خوش كه به دستم پياله بود

                                                   تعبير رفت و كار به "دولت" حواله بود

احتمالا" خواجه هم فهميده كه وقتي اين قسمت تصميمي بگيرد عقل و دل بايد بروند كشكشان را بسابند

پ . ن : خدا رو شكر كه ايشان لسانشان غيب بوده اگر دوزار زبان داشتند چه تيكه هائي نثار مردم مي نمودند ....خدايش بيامرزد